Friday, October 07, 2011

தத்தாத்ரேயரின் ஆசிரியர்கள் - 2


भुतैराक्रम्यमाणोपि धीरो दैववशानुगै:|
तद विद्वान्न चलेन्मार्गादन्वशिक्षं क्षितेर्व्रतम्॥

பூதை: அக்ரகம்யமாணோSபி தீரோ தைவவசானுகை: |
தத் வித்வான் ந சலேன்மார்காதன்வசிக்ஷம் க்ஷிதேர்வ்ரதம் ||

(பாகவதம், 11-7-37)

1) பூமியிடமிருந்து நான் பொறுமையையும், மன்னிப்பதையும் கற்றேன்.

மக்கள் அதன் மீது என்னென்ன அக்கிரமங்கள் செய்கிறார்கள் ? ஒருவன் சுவருக்கு அஸ்திவாரம் போடுவதற்கென தோண்டுகிறான். இன்னொருவன் கிணறு தோண்டுகிறான்; ஒருவன் மண் வெட்டி கொண்டு வெட்டினால், இன்னொருவன் கடப்பாரையினால் துளைக்கிறான். இவ்வளவெல்லாம் செய்தும் பூமி எவருக்கும் பிரதி செய்வதோ, அழுது கூச்சலிடுவதோ இல்லை. அதேபோல அறிவாளியான மனிதன் எப்போதும் பொறுமையை இழக்காமல் இருந்து வர வேண்டும்.

शश्वत्परार्थ सर्वेह: परार्थैकान्तसंभव: |
साधु:शिक्षेत भूभृत्तो नगशिष्य: परात्मताम् ॥

சச்வத்பரார்த்த ஸர்வேஹ:பரார்தைகாந்தஸம்பவ: |
ஸாது: சிக்ஷேத பூப்ருத்தோ நகசிஷ்ய:பராத்மதாம் ||

(பாகவதம், 11-7-38)

மரங்களும், மலைகளும் பூமியிலிருந்து தோன்றியவை. இவை பிறர்க்கு உதவுவதற்காகவே, உபகாரம் செய்யவே இருக்கின்றன. இவைகளிடமிருந்து, 'பிறருக்கு உபகாரமாய் இருப்பது, பிறருக்கு உதவுவது' பாடங்களை சாது அல்லது துறவி கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.


2) நமக்குத் தேவையான அளவில் இன்பங்களை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதை நான் காற்றினிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டேன்.

உதாரணமாக, பிராண வாயுவுக்கு ஓர் அளவில் உணவு தேவைப்படுகிறது. வெளியே வீசும் காற்றினிடம் - அது நல்லது கேட்டது என்ற எல்லா இடங்களுக்கும் சென்று கொண்டிருந்தாலும் - தான் எப்போதும் கெடாமல் இருப்பதை, நல்லது தீயது எதிலும் சிக்காதிருப்பதைக் கற்றுக்கொண்டேன்.

3) ஆகாசத்திலிருந்து என்ன நடந்தாலும் பாதிக்கப் படாமல் இருக்கப் பயின்றேன்.
மழை பொழியட்டும், தீ பற்றி எரியட்டும், உணவு தானியம் விளையட்டும், அல்லது அழியட்டும்; மேகங்கள் வந்து குழுமட்டும், அல்லது களைந்து போகட்டும் - ஆகாசம் எப்போதும் ஒரே தன்மையதாய் இருக்கிறது. அதே போல எந்தக் காலத்திலும், யார் வந்தாலும் போனாலும், யார் பிறந்தாலும் இறந்தாலும் ஆன்மா ஒன்று போலவே இருந்து வருகிறது.

तेजोSबन्नमयैर्भवैर मेघाद्यैर वायुनेरितै : |
न स्पृश्यते नभस्तद्वत कालस्रुष्ठैर्गुणै: पुमान् ॥

தேஜோSபன்னமயை ர்பாவைர் மேகாத்யைர் வாயுனேரிதை: |
ந ஸ்ப்ருச்யதே நபஸ்தத்வத் காலஸ்ருஷ்டைர்குணை: புமான் ||

(பாகவதம், 11-7-43)

4) எவ்வாறு தூய்மையுடனும், நைப்புடனும், இனிமையாகவும், தெளிவாகவும் இருந்து வருகிறதோ அப்படியே நாமும் இருக்க வேண்டும் என்பதை நீரிடமிருந்து அறிந்து கொண்டேன்.

-தொடரும்

No comments:

முந்தைய பதிவுகள்

Followers