Wednesday, December 16, 2009

திருவடி!

கம்பராமாயணத்திலே சொல்கிறார்- 'இன்றைக்குத்தானே வந்தான். இத்தனை நாளாக வரவில்லையே' என்று எங்காவது உண்டா...? இல்லவே இல்லை. பகவான் அந்தக் கணக்கெல்லாம் பார்ப்பதில்லை. வருகிறவன் அக்கிரமங்கள் பல பண்ணி விட்டு வரட்டுமே...அப்பா அம்மாவையே கொன்று குவித்துவிட்டு வரட்டுமே...அவன் அப்படி வந்தானே என்று பாராமல், 'இன்றைக்கு வந்திருக்கிறான்; பாவத்தையே பண்ணிவிட்டு வந்திருக்கிறான், இன்றைக்காவது வந்தானே!' என்று பரமாத்மா சந்தோஷப்பட்டு அனுக்கிரஹம் பண்ணுகிறார்.

பாவம் மொத்தத்துக்கும் பரிகாரம் பண்ணி முடித்துவிட்டு பிறகு நாம் பகவானிடத்தில் போவது என்றால் அது எப்போது சாத்தியப்படும்! அலை எப்போது ஓய்வது? நாம் எப்போது சமுத்திர ஸ்நானம் செய்வது!

அதனால் நாம் விரைந்து பகவான் திருவடியைப் பற்ற வேண்டும். பற்றிய கணமே ஆட்கொள்வான். அப்போது நெல் செய்ய புல் தேயுமாப் போலே, நம் பாவங்களும் தாமே விலகும்.

'நெல் செய்ய...' என்றால்? நெல்லைப் பயிரிட்டால் அந்த இடத்தில் புல் முளைப்பது தானாக நின்று போய்விடும். மீண்டும் விளையாது. அந்த மாதிரிதான் பகவான் திருவடியை நாம் பற்ற, பாபங்கள் விலகும்.

-இது மந்திர பூர்வமாக உபநிஷத்தில் இருக்கிறது. இதுவே 'விச்வம் விஷ்ணுர் வஷ்ட்காரோ' என்று ஆரம்பித்து, 'பூதாத்மா பூத பாவன:' என்பது வரையிலே விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்திலும் சொல்லப்படுகிறது.

பரப்ரும்மம்! அதைப் போன்று மற்றொன்று இல்லாததனாலே சர்வசராசங்களுக்குள்ளேயும் இருக்கிறது. அதனால், மகான்களுக்கெல்லாம் எந்த வஸ்துவிலும் உள்ளே இருக்கிற பகவாந்தான் புலனாவான். அஞ்ஞானிகளான நமக்குத்தான் வெளி வஸ்துக்கள் மட்டும் தெரியும்.

-குறையொன்றுமில்லை, நான்காம் பாகம், முக்கூர் ஸ்ரீ லக்ஷ்மி நரசிம்மாச்சார்யார், வானதி பதிப்பகம்

No comments:

முந்தைய பதிவுகள்

Followers