Thursday, December 10, 2009

மீன் விழிகள்!

மீன் ஏன் எப்போதும் ஜலத்தின் மேல்மட்டத்தில் நீந்தாமல் உள்ளுக்குள்ளேயே நீந்திக் கொண்டிருக்கிறது? இதற்கு இங்கே ஆசார்யாள் ஒரு காரணம் கல்பிக்கிறார்.

காதளவோடும் அம்பாளின் கண்களை மீன்கள் பார்த்தன. லோகத்தில் ஒரு புல் பூண்டு புழு பூச்சிகூட விட்டுப் போகாமல் ஜகன்மாதா விழிகளை ஸகல திக்குகளிலும் திருப்பிக்கொண்டே இருக்கிறாள். அப்போது ஒவ்வொரு ஸமயம் அவை கண் கோடிக்கு வரும்போது காதைத் தொட்டுவிடும் போலிருக்கிறது. அப்போது அவை காதிடம் ஏதோ ரஹஸ்யம் பேசுகிற மாதிரி மீன்களுக்குத் தோன்றுகிறது. என்ன ரஹஸ்யம்?





உருவத்தில் இந்த மீன்கள் அந்தக் கண் மாதிரிதான் இருக்கின்றன. ஸமஸ்த லோக அநுக்ரஹத்துக்காக, அந்தக் கண்கள் ஓயாமல் சஞ்சலிப்பதைப் பார்த்துக் 'காப்பி' அடிக்கிறது போலத்தான் இந்த மீன்களும் ஓயாமல் ஒழியாமல் ஜலத்திலே ஸஞ்சரித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன. இதனால் மீன்களுக்குப் பயம் பிடித்துவிடுகிறது! அம்பாளுடைய கண்கள் அவளுடைய காதிடம் 'மீன்கள் என்னோடு போட்டி போடுகின்றன' என்று ரஹஸ்யமாகக் கோள் சொல்கின்றனவோ என்று பயம்! கண்களுடைய 'பெட்டிஷனை'க் கேட்டு, மஹா பராசக்தியானவள் இந்த அல்ப ஜந்துக்களான மீன்களின் மேல் 'ஆக்ஷன்' எடுக்க வந்து விட்டால்?! இந்த பயத்தினால்தான் நீர்மட்டத்தின் மேல்பரப்பில் நீந்தாமல் அவை உள்ளுக்குள் மறைவாக மூழ்கிவிடுகின்றன!

தோற்றுப்போன துரியோதனன் மடுவுக்குள் போய் ஒளிந்து கொண்ட மாதிரி, அம்பாள் கண்ணழக்குத் தோற்றுப்போன மீன்கள் ஜலத்தின் உள்மட்டத்துக்குப் போய் விடுகின்றன!

'சபரிகா' என்றால் பெண் மீன்கள் என்று அர்த்தம். 'பைசுன்ய' என்றால் கோள் சொல்வது; 'கோழி மூட்டுவது' என்கிறோமே அது! 'சகிதா' என்றால் பயத்தில் நடுங்கிக்கொண்டிருக்கிறவை என்று அர்த்தம்.

அம்பாளின் கண்களோடு யுத்தம் செய்தால் வடிவழகு, ஸஞ்சரிக்கும் ஸாமர்த்தியம், இரண்டிலுமே தோற்றுப்போய்விடுவோம் என்றே மத்ஸயங்கள் ஜலத்துக்குள் அஞ்ஞாத வாஸம் ஆகி விடுகின்றன.

மதுரை மீனாக்ஷ¢ ஆலயப் பொற்றாமரைக் குளத்தில் மீனே இருப்பதில்லை. காரணம், அவளுடைய கண்ணழகில் வெட்கி அது அங்கே தலை காட்டுவதில்லை என்று ஒரு பிரஸித்தி ஏற்பட்டிருக்கிறது.

-காஞ்சி பெரியவர், குமுதம் ஜங்ஷன்

No comments:

முந்தைய பதிவுகள்

Followers