Saturday, October 24, 2009

மகா நிர்வாணம்

புத்த மடாலயத்திலிருந்து இளம் பிட்சுக்களின் குரல் ஓங்கி ஒலித்தது:

புத்தம் சரணம் கச்சாமி!
சங்கம் சரணம் கச்சாமி!
தர்மம் சரணம் கச்சாமி!

புத்தன் மடாலயத்துக்குள் நுழைந்தான். சிஷ்யர்களெல்லாம் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தார்கள். புத்தன் ஏற்கெனவே ஏற்பாடு செய்திருந்தபடி தேவதாசி ஆம்ப்ரபாலி உள்ளே நுழைந்தாள்.

மடாலயத்துள் காம நடனமா?

சிஷ்யர்களுக்கு ஒரே உற்சாகம்.

ஆட்டம் தொடங்கிய அரை நாழிகையில் புத்தன் மூன்று சிஷ்யர்களைத் தன் பக்கம் அழைத்து நிறுத்திக் கொண்டான்.

ஆட்டம் தொடர்ந்தது.

மேலும் சில சிஷ்யர்களைப் புத்தன் தன் பக்கம் அழைத்துக் கொண்டான்.

ஆட்டம் தொடர்ந்தது.

இப்பொழுதும் சில சிஷ்யர்களைத் தன் பக்கம் இழுத்துக்கொண்டான்.

ஆட்டம் முடிந்தபோது இரண்டு பேர் மட்டும் அமர்ந்திருந்தார்கள்.

சுமார் ஐம்பது பேரில் நாற்பத்தெட்டுப் பேர் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்.

புத்தன் அவர்களைப் பார்த்துச் சொன்னான்:

"உங்கள் முகத்திலிருக்கும் வியர்வையைத் துடையுங்கள். குளிர்ச்சியான இடத்தில் முகம் வியர்க்கிறதென்றால், ஆன்மா அலைகிறதென்று பொருள். எவனுடைய உடம்பை ஆன்மா ஆள்கிறதோ, அவன் யோகி; எவனுடைய உடம்பு ஆன்மாவை ஆள்கிறதோ, அவன் போகி.

ஒரு பெண்ணின் முழு நிர்வாணத்தில் எவன் சபலப்படவில்லையோ, அவனே நிர்வாணத்திற்கு லாயக்கானவன். அந்த இரண்டு பேர் எனக்குப் போதும்!"

ஆம்ரபாலி ஆடைகளை எடுத்துத் தன் உடம்பை மூடிக் கொண்டாள்.

"புத்தம் சரணம் கச்சாமி!" என்ற குரல் மீண்டும் எழுந்தது.

அதை ஐம்பது பேர் சொன்னபோது இல்லாத கம்பீரம், அந்த இரண்டு பேர் சொன்னபோது இருந்தது!

- கடைசிப்பக்கம், கவிஞர் கண்ணதாசன், கண்ணதாசன் பதிப்பகம்

No comments:

முந்தைய பதிவுகள்

Followers