Saturday, August 22, 2009

துப்பார் திருமேனி

படிக்க ஆரம்பித்தவுடனே நாம் கற்றுக்கொள்வது ஔவைப் பாட்டி உபதேசங்களைத்தான். அந்தப் பாட்டி யாரென்றால் பிள்ளையாரின் பரம பக்தைதான். வாக்கு உண்டாகிறாதற்கே பிள்ளையார் பாதத்தைத்தான் பிடித்தாகணும் என்று அவள் கற்றுக் கொடுத்ததை நாம் குழந்தையாயிருக்கும்போதே பாடம் பண்ணுகிறோம்.

ஒரே குறியாக - வாக்கு, நல்ல மனம், லக்ஷ்மி கடாக்ஷம் - அவர் பாதத்தைப் புஷ்பார்ச்சனை பண்ணிப் பிடித்துவிட்டவர்களுக்குக் கிடைத்துவிடும் என்று அந்தப் பாட்டி நமக்குப் பாடிக் கொடுத்திருக்கிறாள்.

வாக்குண்டாம், நல்ல மனம் உண்டாம், மாமலராள்

நோக்குண்டாம், மேனி நுடங்காது பூக்கொண்டு

துப்பார் திருமேனி தும்பிக்கை யான்பாதம்

தப்பாமல் சார்வார் தமக்கு.

'மேனி நுடங்காது' என்றால் 'சரீரத்தைக் கஷ்டப்படுத்திக் கொள்ளாமல்' என்று அர்த்தம்.

'பிள்ளையாரை உபாஸிக்கிறதற்குப் பெரிசாக ஒன்றும் ஹடயோகம், பட்டினி உபவாஸமெல்லாம் வேண்டாம். உடம்பை சிரமப்படுத்திக்கொள்ளாமல் நாலு பூவைப் பறித்துப் போட்டுவிட்டாலே போதும்' என்கிறாள்.

'துப்பார் திருமேனி' என்றால் பவளம் மாதிரிச் செக்கச்செவேலென்று அவர் சரீரம் இருப்பதாக அர்த்தம். 'பவளம் போல் மேனி' என்று அப்பர் ஸ்வாமிகள் நடராஜாவைச் சொன்னாற்போலவே அந்த அப்பனுடைய பிள்ளையும் இருக்கிறார்! ஆனால் 'தாயைப் போலப் பிள்ளை' என்றுதானே வசனம் என்றால் அந்தத் தாயும் நம்முடைய காமாக்ஷ¢யாயிருக்கும்போது செக்கச் செவேல்தான்!

-தெய்வத்தின் குரல், ஏழாம் பகுதி, வானதி பதிப்பகம்


No comments:

முந்தைய பதிவுகள்

Followers